Henny Vrienten is er geen van Morrison

Zondag j.l. was,-dank Henny Vrienten- even iets te zien over William Blake. De Engelse dichter, waarvan ik een gedicht bijna kan citeren. Het is mijn lijfgedicht, ik voel mij erin thuis als het ware. Dat is dankzij Van Morrison die een deel van het gedicht voordraagt op de LP Sense of Wonder (zoek die LP maar een op, de hoes is een van de lelijkste in zijn oeuvre, en dat zegt wat bij Van the Man).
Een hele stap van DoeMaar popliedjespoezie naar William Blake. Henny heeft zich duidelijk ontwikkeld, maar (met dank aan Jiskefet) het is er geen van Morrison.

Vooral de zin ""Wisdom is sold on the desolate market were none can come to buy"" is bloedmooi.
Probeer maar eens aan wijsheid te komen.....

Voor al die mensen die direct een etiketje plakken, voor hen die het goed hebben en makkelijk afgeven op anderen die het moeilijk hebben. Voor de salonsocialisten en salonliberalen, voor de onverdraagzamen en single-issue fanaten. Vul verder zelf maar in......

Lees dit een keer of twintig, minstens.

          William Blake

The Price of Experience

What is the price of Experience? Do men buy it for a song?
Or wisdom for a dance in the street? No it is bought with the price
Of all that man hath, his house, his wife, his children.
Wisdom is sold in the desolate market where none come to buy
And in the wither'd field where the farmer plows for bread in vain. It is an easy thing to triumph in the summer's sun
And in the vintage and to sing on the waggon loaded with corn.
It is an easy thing to talk of patience to the afflicted,
To speak the laws of prudence to the homeless wanderer
To listen to the hungry raven's cry in wintry season
When the red blood is fill'd with wine and with the marrow of lambs.
It is an easy thing to laugh at wrathful elements
To hear the dog howl at the wintry door, the ox in the slaughter house moan;
To see a god on every wind and a blessing on every blast
To hear sounds of love in the thunder storm that destroys our enemies' house;
To rejoice in the blight that covers his field, and the sickness that cuts off his children,
While our olive and vine sing and laugh round our door, and our children bring fruits and flowers
Then the groan and the dolor are quite forgotten, and the slave grinding at the mill
And the captive in chains and the poor in the prison and the soldier in the field
When the shatter'd bone hath laid him groaning among the happier dead
It is an easy thing to rejoice in the tents of prosperity;
Thus could I sing and thus rejoice: but it is not so with me....

Boerendochters gezocht en een oude boer

Dank EO, wederom een bron voor een stukje. Melk en Honing is de poging van de EO om ook wat garen te spinnen bij Boer zoekt Vrouw door dezelfde romantische boerenwereld te vermarkten. Eerder heb ik al heel hard moeten lachen om hun oproep voor kokende boerinnen. http://wievoedtdekuikensop.blogspot.nl/2012/01/wedstrijd-leuke-boerin-zijn-die-in-een.html

Ik heb niet naar het programma durven kijken, bang dat het nog erger is dan het schrijnende Boer zoekt Vrouw met o -koude rillingen-  Yvonne Jaspers die boeren altijd een octaaf hoger aanspreekt. Zoals velen dat plegen te doen bij babys. Maar goed blijkbaar was het succesvol genoeg om een volgend project te lanceren. Een nieuw format dus. En wederom krijg ik een uitnodiging. Ben dus nog niet van de adreslijst afgeflikkerd. Hier komt ie: citaat

“De Ideale Boerendochter”.


4 boerendochters uit alle delen van het land krijgen de kans om, o.a. op de boerderij van hun ouders, te laten zien wat ze in hun mars hebben. Zo krijgen ze klussen te doen en worden ze onderworpen aan een speelse “quiz” waarin allerlei boerenfeitjes en wetenswaardigheden aan de orde komen. De winnaar van de zoektocht naar “De Ideale Boerendochter” zal worden uitgeroepen door ‘de oudste boer van Nederland’.


Een oude wijze boer met een verweerd gezicht, waar wind, regen, zonneschijn en het harde werken hun sporen op hebben achtergelaten. Een flink accent is geen probleem. Bij voorkeur een boer die nog enigszins vitaal is, zelf af en toe nog actief is op de boerderij, en voor wie het geen probleem is om in augustus 1 dag ergens naar een boerderij te komen om zijn “Ideale Boerendochter” te kiezen.


Dit keer ga ik ons echt opgeven. Mijn vader is 80 plus, heeft een verweerd gezicht met sporen van hart- en vaatziekten, maar kan  net zo goed wind en zon zijn geweest. En anders schminken ze er toch nog wat bij. Hij praat vloeiend dialect, is gelovig - maar wel  in de prettige roomse variant- en wil best een paar boerenwijsheden in de camera slingeren. "Hoor je de koekoek 's avonds das tegen regen". (Hetgeen overigens betekent dat er regen komt, of niet.) En bij mooi weer kruipt hij nog weleens tussen de groenten in de moestuin om onkruiden te verwijderen.

Ik kan mij moeilijk voorstellen dat hij zich hiervoor zou lenen. Maar ja ik ga ervan uit dat hij een beloning krijgt na de verkiezing en dat hij de ideale boerendochter mee mag nemen om de koeien met de hand te melken op de boerderij van zijn zoon en dat ze met hem tijdens koude nachten  de bedstee mag delen. En dat zo'n Milner meisje met sproetjes 's zomers in een iets te geel zomerjurkje op blote voeten een mandje boterhammen komt brengen als de zoon op het land aan het werk is.

Dat soort dingen denk ik dan. Ik kan er ook niks aan doen. Maar verder ga ik niet.

Zoek en Vervang; Duurzaam door Huuk Huuk Barbatruuk

Ik ben het nu echt zat. Gisteren kopten de kranten dat  wij Nederlanders meer duurzaam eten kopen. Een beetje nazoeken geeft aan waarom. Een deel omdat er inderdaad veel aandacht is voor gezonder (dat niet perse iets te maken heeft met duurzaam), biologisch (enigszins richting duurzaam) en diervriendelijker (heeft misschien wel niets met duurzaam te maken?) en vooral omdat alle producten met een labeltje zijn meegeteld.
Mogen je kippen buiten dan krijg je van het LEI (Landbouweconomisch Instituut) een duurzaamheidsstempeltje erbij. Dank je wel. Vang je al honderd jaar haring maar nu met een MSC labeltje, tel je mee. Stop je de koffieslavernij, hatsekidee duurzaam. Veeg een keuteltje van je stoepje en je bent duurzaam.

Maar die kip dan. Het Parool schrijft op basis van een afstudeerscriptie dat de beruchte plofkip (oeps daar plopt er weer een) duurzamer is dan de diervriendelijke uitloop/scharrel/rommel/rondeel/terras/buiten/gras en whatever-kip.Omdat het milieutechnisch beter is. Maar is dat dan duurzaam?

Ja wat moet je nou. Het begrip duurzaam is een groot greenwashing schandaal aan het worden. Er is geen enkele gene meer om het te misbruiken. Ooit lang geleden (zo'n 20 jr) schreef in aan een rapport over duurzaamheid Een poging om uit te zoeken wat het behelst. Kringlopen sluiten van voedingsstoffen, metalen, water. Herverdeling van grondstoffen. Een helse klus die zo ingrijpend was dat er weinig handjes de lucht in gingen bij het verschijnen. Oh die zure milieumensen met hun schraalhansboodschap, dat was de kritiek.
Maar het was wel dichter bij de waarheid dan de flauwekul duurzaamheidsverhalen die ons teisteren. De plastische werkelijkheid die ieder nieuw idee duurzaam maakt: Juist Barbapapa: huuk huuk Barbatruuk.

Ik heb nou even geen zin om er dieper op in te gaan, -pak de handschoen op-, maar ik verklaar het begrip Duurzaam als de beste Barbatruuk.

Zeg je voortaan Duurzaam zeg ik Huuk Huuk.... Barbatruuk. En nu op mijn eigen site gaan zoeken en vervangen.

Vechten met een koe in een beek en ander dierenleed.

Gelukkig  zijn de Animal Cops weer terug in hun hok. Bad Lieutenant Graus had mij anders vast in mijn kraag gegrepen, deze week. Tegen de muur gezet, benen wijd, armen hoog.  Afgeleverd bij de Extra Beveiligde Inrichting , misschien wel naast VvdG.

Maandag avond was het zwoel en om half elf in de avond liep ik het erf op met een vers gedood ree. Een jonge hinde nog, hopelijk zonder jong in de buik. Het voelde echt stoer, een ree over de schouder. Ja, we (in ieder geval ik) hebben nog de genen van de jager-verzamelaar. Er was nog wat bezoek van een buffet en dus speelde ik stoer de stroper. De bezoekers, op eentje na, die een beetje terugdeinsde, vonden het maar wat leuk. Tegen de tijd dat het dier daadwerkelijk geopend moest worden waren de meesten echter weg. Beter ook, want zo’n darmpakket eruit halen is niet iets voor publiek.  Buurman  jager hielp mij gelukkig met het ontwijden. Het was warm en het is dan echt heel belangrijk om alle ingewanden zo snel mogelijk te verwijderen. Ben,een  14 jarige stagiaire uit Belgie, moest zwaar slikken maar was dapper genoeg om toch mee te helpen.  De eerste dag op stage en dan gelijk wild slachten. Amay.

Woensdag liep ik met Ben door het beekdal om wild te verjagen. Daarna zou ik gaan maaien. We zien een van onze koeien geheel afgezonderd liggen in de volle zon. Het is 25 plus graden. Terwijl de rest in de schaduw van een bossage ligt. Dichterbij ziet het er slecht uit. Heftige ademhaling, kreunen en persen, nauwelijks in staat om op te staan. Oververhit.  De aangesnelde veearts heeft geen idee van diagnose. We proberen het beest naar huis te krijgen. Maar ze kan niet meer dan 10 meter lopen. En vastgebonden gaat ze ook nog eens in verzet. We halen een trailer op. Maar ook dat lukt niet en op een gegeven moment wankelt ze in de beek. Onze 14 jarige vriend twijfelt niet en springt met mij de beek in om de koe op de kant te duwen. Dappere ventje, chapeau. Maar ook dan lukt het niet om de koe eruit te krijgen. We proberen met een tractor en een touw aan het halster maar ik ben bang de koe te beschadigen. Moe en ontevreden  staken we de strijd. Morgen verder kijken, de koe lijkt wel wat op te knappen van de afkoeling en ze zit rechtop.

Volgende morgen:  ja  hoor ze is op de kant. Nu is het zaak ze op de trailer te krijgen.  Heel lang gaat ze niet overleven op deze manier. Na tal van pogingen echter nog geen succes. Het moet op rigide wijze. Geen discussie meer of compassie. We sleuren haar aan de poten met de tractor de trailer op. Geen gezicht en wreed, maar het is dit of een dooie koe. Punt

Emotioneel en uitgeput krijgen we de koe in de stal en kan de veearts  terugkomen. Hij behandelt haar met pijnstillers. En ze knapt zienderogen op.

Wat was de oorzaak? Een dag later is duidelijk te zien dat ze een verschoven wervel in haar stuit heeft. Mogelijk door een actie van Stan, onze fokstier. Daardoor kon ze niet meer lopen en is ze oververhit geraakt in de felle zon en de warmte. Alle organen slaan op tilt en in korte tijd is ze heel erg ziek.  Nog steeds zijn  haar zenuwen van de  achterpoten en staart duidelijk beschadigd. Ze loopt zoals ik na een spitaanval. Hopelijk herstelt ze helemaal, maar zeker is het niet.

En Ben, die heeft in ieder geval een onvergetelijke stage gehad.

O ja, het reetje was aangereden. Zonder de context was ik een dierenbeul deze week.

Lentegeel

Oh lentegeel, zwaluw mij.

Paaseitje liever gepocheerd.

Bij ons geen paaseieren zoeken. Met al die loslopende krielen zoeken we ons het hele jaar al rot naar eieren. Met als resultaat, tussen de achterste strobalen, vijfentwintig eieren in een nest. Of plots een nieuw roedeltje kuikens. Paaseieren en de paashaas. Symbolen van vruchtbaarheid. Uit een ei komt nieuw leven en de paashaas eh ja die plant zich toch ook voort (ware een konijn niet beter geweest). Niet in alle landen is het trouwens een haas die eieren rond brengt, ook weleens een hond of vos. Maar volgens professor Google is de haas een vaste begeleider van de godin Ostara of Eostra. Godin van de vruchtbaarheid. Zoals zo vaak worden religieuze en heidense rituelen gemengd tot een gezellige en commercieel interessante mix. Denk ook aan de Kerstman en Sinterklaas. Een ander vruchtbaarheidsgebruik is op palmpasen palmtakken, hier meestal buxustakjes, in de kerk te laten zegenen en thuis achter de kruisbeelden te steken. Ook legden we vroeger gewijde takjes op de akkers voor een goede oogst.

Het ei. Wat komt er nou niet uit een ei. Van insect tot mens, als wat zich geslachtelijk voortplant komt grotendeel voort uit het ei. Niet vreemd dat het ei zo veelzijdig is. Na de aardappel is het ei misschien wel mijn favoriete levensmiddel. Het eiwit is te schuimen, het geel is super om mooie sauzen mee te binden. IJs, taart, koeken, souffle, omelet, gekookt, uitsmijter, ga maar door. Ooit is het ei verguisd, omdat men nog maar de halve waarheid over cholesterol wist. Niet meer dan een paar eitjes per week was het. Nu weet men beter, tenminste dat hopen we. Wie weet wat we later ontdekken? Maar lang leve de lol nu, driewerf hoera voor het ei. Een van de lekkerste ei-dingen is het gepocheerde eitje. Liefst een krieltje dat levert een mooi klein bolletje op dat door de onwetende in een salade gauw wordt aangezien voor mozerella. Een meevaller, want persoonlijk heb ik niet zoveel op met mozarella -beetje saai smaakje-, als het zachte eigeel uit het wit kruipt. Gebruik wel superverse eitjes. Daarvan is het eiwit nog mooi en zit de dooier goed in het midden. Verhit een pan water met een scheutje azijn tegen het kookpunt maar het water mag niet bruisen. Breek het eitje voorzichtig in een sauslepel en laat het voorzichtig in het water zakken. Laat het stollen, kleine sliertjes kun je voorzichtig verwijderen met een houten lepel. Het gaat wel eens mis maar met een beetje oefenen lukt het wel. Lekker op een salade of als amuse.

Doe effe normaal over eten.

Vandaag ga ik naar mijn mams verjaardag. Ik ga haar, en eigenlijk nog meer pap, eens lekker verrassen met een flink stuk bloedworst en ontbijtspek. Zoveel dat bij consumptie de bloedwaarden schrikbarend in alarmfase oranje geraken. Nee, ik ben niet uit op de erfenis. Mijn ouders zijn in de tachtig en beide bezoeken zij afwisselend de trombosedienst, de hartbewaking en de diabetespoli . Ik kan mij voorstellen dat het een soort van aanslag lijkt om hen te voorzien van maximaal verzadigd vet en een overdosis zout. Immers beiden hebben een dieet: Niet te vet, niet te zout. Toch durf ik het wel aan.

Er staat iets te veranderen op het gebied van voeding in relatie tot hart- en vaatziekten en obesitas. De voedingswetenschap is in verwarring, en op de achtergrond wordt er zwaar getwijfeld over de huidige dieetadviezen en de algemene voedingsadviezen van het door de overheid gerunde Voedingscentrum. Het is ook niet gering. Houd u vast: misschien is er wel geen verband tussen de consumptie van verzadigd vet en hart- en vaatziekten. Die link, vet=slecht, via het verhogen van het aandeel slecht cholesterol, wordt openlijk door professoren en voedingswetenschappers bevochten. Onlangs nog promoveerde een wetenschapper op dit onderwerp. Hij stelde dat de aanhangers van de vettheorie eigenlijk excuses zouden moeten aanbieden voor hun foute analyse. Zover is het nog niet, maar het aantal wetenschappers dat zich schaart achter het nuanceren van de rol van verzadigd vet neemt toe. Kijk maar eens naar discussies op Linkedin en Foodlognl
Onderwijl wordt een nieuwe schuldige aangewezen voor overgewicht, diabetes en hart- en vaatziekten: koolhydraten. En dan heb je het over suikers, pasta, rijst, aardappels en ja ook over brood. Van suikers wisten we het natuurlijk, maar van brood en graan denken we toch; gezond!
Niet dus. Het teveel aan koolhydraten wordt omgezet in verzadigd vet in ons lichaam en verder in stoffen die ontstekingsachtige effecten in onze bloedbaan veroorzaken. Op gevoelige plaatsen in het lichaam kan dit leiden tot schade aan organen. Als ik het goed heb begrepen tenminste. Want dat is wel een probleem. Steeds meer blijkt dat het thema voeding en gezondheid heel moeilijk te vatten is in wetenschappelijk bewijsvoering. De biochemische verwerking van ons voedsel door het lichaam, de genetische invloed en de andere lichamelijke en psychische invloeden brengen simpelweg te veel onbekenden en onderlinge reacties teweeg. We weten niet wat er met de speklapjes gebeurt in het lichaam. Tot dusver is alleen eiwit (dierlijk en plantaardig) buiten schot gebleven,maar wie weet.

Dus zoeken wetenschappers heil in statistisch bevolkingsonderzoek. Groep A eet X, Groep B eet Y. Vervolgens meet men cholesterol. En legt men een verband. Maar uiteindelijk weet niemand dat het ook echt oorzaak en gevolg betreft. In de wetenschap heet dat; er is geen causaal verband. En zo zijn er duizenden van dergelijke onderzoeken, die steeds weer worden tegengesproken door een vergelijkbaar onderzoek uit een ander land of met een andere groep. Zo kwam ik recent onderzoek tegen dat de huidige zoutinname niet als ongezond beschouwt. Terwijl de kranten hierover vol stonden. En de media neemt elk (pseudo)-onderzoekje op dit terrein zonder commentaar op. Chocola is ongezond, chocola is gezond. Anti-oxidanten zijn gezond of toch niet. Koffie is slecht of juist niet. Drie glazen rode wijn mag of is te veel. Iedereen mag roepen wat hij/zij wil. Maar uiteindelijk zijn er nauwelijks echte verbanden aangetoond.

Ondertussen worden er vettaxen voorgesteld, obesitasadviezen gegeven en moord en brand geschreeuwd over onze voedingsgewoonten. Daarbij wordt niet geschroomd om verkeerde cijfers te gebruiken. Vaak worden alle mensen die een beetje dik zijn tot en met de ziekelijk obese personen bij elkaar opgeteld om te concluderen dat 40% van de Nederlanders lijdt aan obesitas. Dit is niet waar. Het gaat in werkelijkheid om enkele procenten. De meesten zijn gewoon een beetje dikker of lekker mollig (het is maar hoe je het noemt). Er moeten zoutreductieprogramma’s komen. Vlees mag niet van het milieu. Scholen moeten aandacht besteden aan gezondere voeding. Elke week staan de kranten weer vol met deze discussies. Het is gemakkelijk om mee te lopen, want de bedoelingen zijn toch goed? Maar als je beseft dat we eigenlijk nauwelijks iets weten en de valkuilen om verkeerde besluiten te nemen talrijk zijn, is volgens mij het enig zinnige advies: doe effe normaal over eten.

Als we zo doorgaan komen we in een landelijke voedselneurose terecht. Hou het voorlopig maar bij mijn advies: je mag alles eten, maar gewoon niet te veel. Sla het dessert vaker over, en neemt minder tussendoortjes. Geloof niet in pilletjes, preparaten en wonderbessen. Maar verder vooral genieten van lekker eten, liefst zelf bereid van verse ingrediënten en ja morgen gezond weer op en lekker ontbijten met spekjes. Ja misschien weer eens boterham in de warme reuzel soppen. Ik zie pap weer smikkelen!